Crema catalana

30 minutos 6 comensales

Se che gustan os doces tradicionais, sinxelos e elaborados con ovos camperos, apúntate esta crema catalana (ou crema queimada, como tamén a coñecen en moitos lugares).

É fácil e riquísima: sairache a primeira e deixarache xenial ante invitados (é perfecta, ademáis, para servir en racións individuais.)

¡E é que poucos se resisten ao sonido da súa costra de azucre e lixeiramente caramelizada!

Apunta ben todos os pasos e faite cun soplete de repostería para ese toque final tan especial. Vaste sorprender do fácil que é usalo.

Historia da crema catalana

A orixe da crema catalana non está nada claro, pois a súa orixe (moi antiga) a disputan, con distintos nomes, catalanes, ingleses e franceses. Sí que podemos afirmar- apoiándonos nos recetarios do Medievo- que é un dos doces máis antigos de Europa. Elabórase de forma moi parecida á actual (xemas de ovo, e un toques de canela e limón, posiblemente pola influencia da cociña árabe). A fariña de millo só se empregaba como espesante nas zonas máis septentrionais de España, como Galicia ou Asturias, mentras que no resto da Península a maioría da poboación únicamente tiña acceso á de trigo. Era un prato festivo, que se consumía especialmente no día de San Xosé. Seguramente, para os aldeanos medievais non había momento máis doce e recordado no ano que o da primeira cullerada do quebradizo caramelo e finísima crema.  

Ingredientes

  • 8 xemas de ovo (garda as claras para outra receita)
  • 100 gramos de azucre
  • 1 cullerada sopeira de maicena 20 g
  • 1 litro de leite enteira
  • 100 gr de azucre para caramelizar
  • A corteza de algún cítrico: limón, laranxa…
  • 1 ramiña de canela

Elaboración

  1. Separa a clara das xemas
  2. Nunha pota quece a leite coa corteza dos cítricos e a canela en rama.
  3. E noutra pota a lume lento, mezcla o azucre, a maicena e engade as xemas xa batidas.
  4. Cando a leite da primeira pota rompa a ferver, baixa inmediatamente o lume e engade a mezcla das xemas, pero tamizada a través dun colador, para que non salgan grumos.
  5. Segue cocendo a lume medio e remove sen parar cunhas baleas, para que non se pegue ao fondo.
  6. Xusto cando volva a ferver, aparta e rechea as cazolas de barro individuais.
  7. Deixa arrefriar fora da neveira.
  8. Cando esté cuallado, bota por riba azucre moreno e queima un instante coa axuda dun soplete.
Subscríbete ao noso boletín
Mantente informado de todo o que acontece no Pazo de Vilane e goza das nosas actividades, sorteos, premios...
Información básica 1ª CAPA sobre Protección de Datos: Responsable: Pazo de Vilane | Finalidade: Contestar ás solicitudes de información do interesado, establecemento ou mantemento de Relacións Comerciais e posiblemente para o envío de publicidade. | Lexitimación: Consentimento do interesado e interese lexítimo no desenvolvemento da relación comercial | Destinatarios: Non se cede a información | Dereitos: Acceso, rectificación, supresión, limitación, oposición e portabilidade | Información adicional: Política de privacidade